مداد گلی، وبلاگ و شاپرک

آتلیه دات کام: آتلیه دات کام: نگاهی به کارنامه مریم حسینیان در حوزه ادبیات کودک

مریم حسینیان، داستان نویس ایرانی بعد از مبارزه ای طولانی با بیماری سرطان درگذشت و همسر و پسر دو سه ساله اش امیرحسین یزدانی خرم را تنها گذاشت.

با مرگ او مطالب فراونی در فضای مجازی منتشر گردید و ده ها چهره ادبی، فرهنگی و هنری فوت او را تسلیت گفتند. در اغلب این نوشته ها به رمان ها و آثار داستانی او برای بزرگسالان اشاره شده بود که توفیقات و جوایز معتبری همچون نامزدی جایزه گلشیری را برای او به همراه آورده بود.

وی بواسطه عضویت در هیات مدیره «انجمن ادبیات داستانی خراسان» و همینطور فعالیتهای ادبی و مطبوعاتی خود و همسرش چهره ای شناخته شده و محبوب در بین نویسندگان ادبیات داستانی ایران (برای بزرگسالان) محسوب می شد. موضوع این یادداشت اما، کارها و جایگاه وی در ادبیات کودک و نوجوان است.



مریم حسینیان (۱۳۵۴ ـ ۱۴۰۴) از همکاران کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بود. او از حدود سال ۱۳۸۲ در کتابخانه های شهر مشهد مربی بود و سپس کارشناس ادبی کانون پرورش استان خراسان رضوی شد. جدا از فعالیتهای ادبی معمول و مسابقات و آموزش ها و برگزاری جلسات، نگاه پیشروی حسینیان در یاد همکاران مانده است. او برای اولین بار بحث وبلاگ نویسی اعضای کتابخانه ها را مطرح و آموزش ها و مسابقاتی در این مورد طراحی کرد و وبلاگ های گروهی نوجوانان را در فضای «یاهو 360» راه انداخت. حسینیان مربی داستان نویسی کودکان و نوجوانان بود.

ابتکار نشریه «مداد گلی» و سردبیری این نشریه که شامل مطالبی برای نوجوانان و نوشته ایشان بود، از دیگر فعالیتهای او بود. «مداد گلی» حدود ده یا بیست شماره منتشر گردید و نشریه ای خوب، خواندنی و با کیفیت، در بین مطبوعات کودک و نوجوان و نشریات کانون در اواخر دهه هشتاد بود.

حسینیان به تهران منتقل شد و در معاونت فرهنگی کانون پرورش و دبیرخانه جشنواره بین المللی قصه گویی و سپس در معاونت تولید به کار خود ادامه داد. وی در آن سال ها به نگارش نقد، معرفی کتاب و گزارش برای روابط عمومی و نشریه داخلی کانون پرورش و همینطور برای روزنامه شاپرک که به انضمام روزنامه آفرینش برای کودکان و نوجوانان منتشر می شد پرداخت.

یادداشت های وی در رابطه با تجربیاتش به عنوان مربی ادبی، کتابدار و قصه گو برای کودکان که با نام «لی لی پوتی ها» منتشر می شد، هم خواندنی و هم آموزنده و کاربردی بود.

درگذشت او را مدیرعامل خانه کتاب و ادبیات ایران، نهاد کتابخانه های عمومی و کانون پرورش استان خراسان تسلیت گفتند و عجیب آن که مدیرعامل کانون در این خصوص سکوت کرد.

از محمدعلی شامانی، جواد جزینی، سیدمحمد حسینی، خانم معصومه موسویان و خصوصاً از کیان جوادی که به پرسش های من در رابطه با این مرحوم پاسخ دادند سپاسگزارم و برای نویسنده و روزنامه نگار خلاق، مهدی یزدانی خرم عزیز، آرامش، پذیرش، تاب آوری، بازگشت به زندگی و ادبیات، سلامت و سربلندی آرزومندم.